Obiekty architektury sakralnej – Grabownica Starzeńska

     Neogotycki kościół parafialny p.w. św. Mikołaja i św. Józefa z lat 1913-1926, wzniesiony na planie krzyża z ramionami tworzącymi transept; murowany z cegły, nieotynkowany, trójnawowy z prezbiterium zakończonym półkolistą apsydą; wyposażenie wnętrza, głównie barokowe z XVII i XVIII w., pochodzi przede wszystkim ze starej świątyni przeniesionej w 1921 r. do Grabówki (spalonej w 2007 r.) i jest reprezentowane m.in. przez ołtarze, w tym barokowy ołtarz główny z 1633 r. (później dwukrotnie przerabiany – ostatni raz w 1926 r. przez rzeźbiarza Józefa Laska z Humnisk) z wnęką w polu głównym z figurą Najświętszego Serca Pana Jezusa przesłanianą obrazem z 1633 r. przedstawiającym adorację św. Mikołaja przez biskupa (być może biskupa przemyskiego Henryka Firleja) oraz fundatora poprzedniej świątyni Hieronima Nagórskiego, jego żonę Jadwigę (fundatorkę obrazu), brata Wojciecha (tutejszego proboszcza) i siostry. Cennym  obiektem znajdującym się w zakrystii jest XVII-wieczna szafa ze skrzydłami z późnorenesansowymi obrazami świętych Sebastiana i Rocha z ok. 1600 r. (przykład malarstwa tablicowego). Obok świątyni stoi ceglana dzwonnica parawanowa z wmurowaną, współczesną tablicą upamiętniającą akcję ukrycia dzwonów kościelnych przed okupacyjnymi władzami niemieckimi w 1941 r.